Er zit poëzie in

een open raam, een straatnaam,

in het knikje van een buur,

een barst in de muur,

in wat kruist en blijft.

Soms vraagt een plek om een stem

die kijkt, luistert en zegt

wat niet meteen te zien is.

Wie plukt woorden

uit wat leeft

tussen mensen in de buurt?

Ervaring is niet nodig,

wel goesting om te vertellen

en te verwoorden wat raakt

zodat we samen op verhaal komen.

In een kleine doos zitten al mijn gevoelens netjes opgeborgen. Ik schreeuw van pijn, huil van verdriet. Alleen wil ik niet dat iemand dat ziet.

Facebook in de hondenwei

Liefje was hier, ik ben blij.

Zwaar gegrom, een concurrent

Ook blaffen op een struise vent.

Kakje gedaan,

Baasje content. 

Ik heb het nog gekend, reclame met een ballon.

Ik moet er plots aan denken,

Na ‘t zien van een sigaar aan de Grimbergse horizon.

Mijn Opa zag dat oorlogstuig liever niet verschijnen

Het geeft een raar gevoel.

Mijn kleinkind is nu oud en kijkt naar foto’s van een drone.

‘Dat heb ik vroeger nog gehad, totdat het werd verboden.’

Oorlogstuig hoort niet thuis in dorpen waar ik woon.

Het geeft een raar gevoel.