Ruïne

Eens had ik nog kamers en zalen

met goudleer behangen. Veel van mijn

broers werden gefolterd, tenslotte

gedood, zullen nooit meer herrijzen.

Van mijn lichaam rest enkel nog een skelet.

Geplukt of gestroopt werd ik, als

vette ganzen, in mijn blootje gezet,

van al mijn schatten beroofd. Slechts

enkele kalkstenen beelden, naakter dan ooit,

magische antwoorden op feesten tussen

marmer en arduin, in zalen met komforen

en stenen estrades. Nog niet bewust van

verval door de tijd. Er rest enkel een puzzel

van teksten teveel met de voeten gelezen.