Wie wordt de gemeentedichter van Grimbergen?

Kuierend langs de vloedlijn

Geprikkeld door de warme lentezon

Voel ik me vrij en blij

Golfjes rollen over en aan

Langs de stappen die wij gaan

Meeuwkes, trippelen hun pasjes

Over de plasjes en golfjes,

Vliegen dan op boven de zee

Ze volgen hun vlucht

Dat zien we benee

Hoe zou het voelen

Om te vliegen,

Hoog en cirkelend in het rond,

Vleugels spreiden en richting geven

Pijlsnel schieten naar een doel

Naar eeuwige vrijheid

Nieuwe einden tegemoet

Vluchten kan niet meer 

De vluchtelingen,

Burundezen, Rwandezen, Angolezen, Guinezen, Iranezen en Georgiers,

Kosovaren, Kasakstanezen en Nicaraguanen

Syriërs en , Afghanen en Oekrainers. Russen ? Neen geen Russen

Gevlucht voor oorlogsgeweld naar een ander land

Waar ze werkten aan een nieuw bestaan

Met vallen en terug op te staan

Ondersteund door een groep mensen al 37 jaar lang

Die luisterden naar hun verhaal

Maar ook vele andere instanties hielpen een handje mee

Wat deden ze goed hun best

Nederlands leren en integreren!

Kinderen studeerden en behaalden een diploma

Nu zovele jaren later…

Hebben de kinderen zelf kinderen

Ouders zijn grootouders geworden en

Is hun thuisland hun vakantieland waar ouders zijn achtergebleven

Beiden hebben nu vrede !

ZIJN OF NIET ZIJN

Zijn of niet zijn 
is als wijn of azijn
als schijn of schone schijn
als fijn of venijn 
als rein of pijn

Sinds mensenheugnis wil 
één-ieder is ieder-één
per se zichzelf zijn 
zonder zich ooit maar 
de cruciale vraag te stellen
wat is in de grond
zijn
jezelf zijn

Heb je je ooit al die vraag gesteld
wie ben ik eigenlijk
wat is de werkelijke grond van mijn bestaan
van het bestaan überhaupt hier op aarde

Het antwoord vind je 
zeker niet op sociale media
ook niet bij talloze experten
of zomerfestivals

Maak het volledig stil in jezelf
daal af in het diepste van je hart en ziel
en luister naar wat je toegefluisterd wordt
en ontluikt

Zijn of niet zijn 

Onder katoenen, warme dekens

aan de basis, een structuur van staal?

Uitgerust met nagels, afbreekbaar

verpakt in een plastic zip-up zakje

zielenpoot tot en met

5 december 12:48, Portugese tijd

Als we er dan zijn

Dan

Achteraf laten we de versiering vallen

tot de basis weer duidelijk zichtbaar is 

Als een lichaam zonder zijn elementen

naakt op een bed gelegen

de gouden zonnerand op de achtergrond

Een skelet zichtbaar ook als je 

er van op 

een afstand naar staart

Doorboorde schedel en vel doorzichtig

Elastische banden die de hoop versterken

Beveiligen  de breekbare delen

Drooggehuilde ogen, ze kende nooit iets anders

Ze zijn niet langer op zoek naar

Je mededogen

Ze boren door je afgebakende ziel

Ze zoeken je skelet 

vanop die afstand gecreëerd door

meters 

Ze vinden je niet meer

In een kleine doos zitten al mijn gevoelens netjes opgeborgen. Ik schreeuw van pijn, huil van verdriet. Alleen wil ik niet dat iemand dat ziet.