Stem op jouw favoriete gedicht!

Ik heb het nog gekend, reclame met een ballon.

Ik moet er plots aan denken,

Na ‘t zien van een sigaar aan de Grimbergse horizon.

Mijn Opa zag dat oorlogstuig liever niet verschijnen

Het geeft een raar gevoel.

Mijn kleinkind is nu oud en kijkt naar foto’s van een drone.

‘Dat heb ik vroeger nog gehad, totdat het werd verboden.’

Oorlogstuig hoort niet thuis in dorpen waar ik woon.

Het geeft een raar gevoel.  

Ter Bronne

De Bron ontsprong in het hart van Strombeek

                   Senioren waren er zeer welkom

De Bron had een aan trekkingskracht 

                    Voor jong en oud

De Bron bracht mensen samen

                    Zette mensen aan de gang

De Bron zwierde haar deuren open

                     Dit najaar nog 34 activiteiten te gaan

De Bron kreeg slecht nieuws

                     Senioren moesten snel, snel, snel verhuizen

                     En wat met de ontmoetingsruimte?

2028: De Bron is op een ander spoor gezet 

             Er huist nu Het Vlaams Woonanker en Matexi

             Met uitzicht op speelplein en veel groen

             Opzij senioren jullie tijd is voorbij

             De senioren zijn nu verstopt in de tentoonstellingsruimte

             Met een spot op hunne kop en met uitzicht op stenen

En de Bron dan ? De Bron is drooggelegd

Ach zo 

Ergens op dit meiveld wacht de wilg in

weelderig habijt temidden van dit

grijs en grimmig land. Soms wiegen en

piepen zijn takken, het einde nabij. Ooit

door storm gespleit. Geen boer meer die hem nu

nog knot voor mutsaard of wat rijshout voor

de erwten. Geen kind buigt uit zijn takken

nog een boog. Weer keert water dóór de wilg

die diep in leemte sporen laat, tot licht.

Wie zweet bij land, beheert het zicht, ver-

kavelt, straks verbleekt voorlopig gras en

zwicht. Ergens op dit paalveld lacht en loopt,

wacht en hoopt, proeft iemand avond. De

grootstad op een boogscheut. Veegt de tijd.

Kuierend langs de vloedlijn

Geprikkeld door de warme lentezon

Voel ik me vrij en blij

Golfjes rollen over en aan

Langs de stappen die wij gaan

Meeuwkes, trippelen hun pasjes

Over de plasjes en golfjes,

Vliegen dan op boven de zee

Ze volgen hun vlucht

Dat zien we benee

Hoe zou het voelen

Om te vliegen,

Hoog en cirkelend in het rond,

Vleugels spreiden en richting geven

Pijlsnel schieten naar een doel

Naar eeuwige vrijheid

Nieuwe einden tegemoet

Vluchten kan niet meer 

De vluchtelingen,

Burundezen, Rwandezen, Angolezen, Guinezen, Iranezen en Georgiers,

Kosovaren, Kasakstanezen en Nicaraguanen

Syriërs en , Afghanen en Oekrainers. Russen ? Neen geen Russen

Gevlucht voor oorlogsgeweld naar een ander land

Waar ze werkten aan een nieuw bestaan

Met vallen en terug op te staan

Ondersteund door een groep mensen al 37 jaar lang

Die luisterden naar hun verhaal

Maar ook vele andere instanties hielpen een handje mee

Wat deden ze goed hun best

Nederlands leren en integreren!

Kinderen studeerden en behaalden een diploma

Nu zovele jaren later…

Hebben de kinderen zelf kinderen

Ouders zijn grootouders geworden en

Is hun thuisland hun vakantieland waar ouders zijn achtergebleven

Beiden hebben nu vrede !

Water borrelt luid

De bron helaas droog en dood

hart stil voor altijd.

Het park van der nood

Een deugd met getater en

Alle tinten groen.