De wilg

Zo vol van wilg beschermde

Je onze tuin

Zo open groot als een parasol

Vol mezen, eksters en duiven,

Te zitten, te paren, te ruiven…

Immens werd je nu

Reikend tot bij de buren

Zo sterk en oud

Zo hoog van hout

Tijd om je bij te sturen.

Toen werd je gesnoeid,

Gekapt in je takken

Toen viel je uiteen

Het gebladerde zakte

Oh reus van een boom

Je bent nu een dwergje

Maar je zal nog herleven,

Al is het in ‘t klein

beleving in eigen tuin...  Linda Le Maire